Zgodnie z chińską tradycją wynalazcą papieru był Cai Lun (Caj Lun), który wyprodukował pierwszą jego partię około 105 roku rozpoczynając pod koniec I wieku eksperymenty z korą drzewną, włóknami konopi i lnianymi szmatami. Prawdopodobnie pomysł wykorzystania tych surowców zapożyczył z Indochin, gdzie już wcześniej wytwarzano arkusze do pisania z kory drzewa morwowego.

Każdy z trzech szeregów - A,B,C, został uporządkowany według norm ISO, mniejszy format otrzymujemy poprzez podział dłuższego boku formatu większego na pół, z kolei większe formaty od formatów bazowych A0, B0, C0, otrzymujemy poprzez pomnożenie boków krótszych formatu wyjściowego przez dwa.

Papier posiada strukturę włóknistą, utworzoną przez celulozę z drewna lub innych materiałów roślinnych, uzupełnioną o różne dodatki masowe i wypeł­niacze, których celem jest spowodowanie zmniejszenia przezroczystości i polepszenia nie­których cech drukowności. Substancje te wypełniają przerwy pomiędzy włóknami, wytwa­rzając jednocześnie gładszą powierzchnię.

Ze względu na przeznaczenie, coraz lepszymi reprodukcjami i dysponowanie coraz nowocześniejszą techniką i technologią drukowania wyróżnia się szereg gatunków papieru zróżnicowanych między sobą właściwościami fizycznymi, chemicznymi i technologicznymi.