Światłodruk, tampondruk, termografia

Światłodruk

Światłodruk jest bezrastrową techniką płaskiego druku bezpośredniego, gdzie formy drukujące stanowią szklane płyty pokryte żelatyną uczuloną dwuchromianem potasowym lub amonowym.

Metodą światłodruku wykonuje się bezrastrowe reprodukcje ciągłotonalne obrazów malarskich, rysunków, starodruków itp. Metoda jest obecnie stosowana głównie do ograniczonych nakładów wydruków o wysokiej jakości.

W procesie produkcji tą techniką występują etapy:

• przygotowanie nie rastrowanego negatywu oryginaÅ‚u czytelnego od strony emulsji powleczenie metalowej albo szklanej pÅ‚aszczyzny Å›wiatÅ‚oczuÅ‚Ä… żelatynÄ…
• naÅ›wietlanie kontaktowe żelatyny przez emulsjÄ™, gdzie żelatyna twardnieje w stopniu proporcjonalnym do natężenia Å›wiatÅ‚a przechodzÄ…cego przez ciÄ…gÅ‚otonalny negatyw. NiedrukujÄ…ce obszary sÄ… miÄ™kkie, twardość drukujÄ…cych elementów wzrasta wraz z wartoÅ›ciÄ… tonalnÄ…
• forma jest ksztaÅ‚towana w kÄ…pieli wodnej z glicerynÄ…, żelatyna tÄ™ mieszaninÄ™ absorbuje. Obszary bardziej miÄ™kkie absorbujÄ… jej wiÄ™cej
• naÅ‚ożenie farby na formÄ™ - do obszarów twardych przylega lepiej, mniejsze przyleganie wystÄ™puje w obszarach miÄ™kkich
• przyÅ‚ożony papier odbija wiÄ™cej lub mniej farby w zależnoÅ›ci od tego, czy wiÄ™cej, czy też mniej farby przylegÅ‚e do formy drukowej

Tampondruk

Tampodruk jest pośrednią techniką – farba z formy drukowej przenoszona jest na podłoże poprzez tampon silikonowy. Technikę tą charakteryzuje dowolność zastosowanego materiału podłoża oraz jego kształtów, wadą jest możliwość odkształceń tamponu dla skomplikowanych kształtów podłoża.

Tampondruk znajduje zastosowanie przy zadrukowywaniu podłoży o nieregularnych powierzchniach – plakietek, długopisów, kubków oraz dowolnych materiałów – metal, guma, szkło. Rozmiary zadrukowania związane są z rozmiarami tamponu, dlatego zwykle są niewielkie.

Podczas druku farbą pokryta zostaje matryca, z której za pomocą metalowego lub gumowego rakla ściągany jest jej nadmiar. Na dociśniętym do płytki wzorcowej tamponie pozostaje farba, która następnie przenoszona zostaje na nadrukowywany przedmiot.

Termografia

Termografia polega na przygotowaniu w wyniku termografii wyrzeźbionej powierzchni, zwykle błyszczącej. Transparentny proszek zostaje napylony na świeżo wydrukowany kolorowy obraz, proszek przyczepia się do wilgotnej farby, jego reszta z kolei jest odsysana w próżni. Proszek zostaje wygrzewany, wskutek czego topnieje i tworzy wypukłą powierzchnię zawierającą kolorowy obraz.

Możliwe jest użycie proszków dających błyszczące, półmatowe i matowe wykończenie. Faktura obrazu może być różna w zależności od granulacji napylanego proszku.

W produkcji termograficznej należy unikać miękkich papierów absorbujących, Jeżeli papier jest powlekany, wtedy jego powłoka może się odkształcić w wyniku procesu wygrzewania proszku.