Złotym podziałem (złotym cięciem, złotymi proporcjami) już od starożytności zwano podział odcinka na dwie części w taki sposób, by powstałe części tworzyły względem siebie proporcję harmoniczną, wyznaczano w ten sposób plany świątyń, wymiary okien, obrazów i innych detali. Zasadę tą znali pitagorejczycy, opisywał ją również Platon w dialogu "Timajos", a pierwsze matematyczne sformułowanie podał Euklides. Złoty podział był szeroko stosowany w renesansie jako teoretyczna podstawa piękna. W XX wieku stanowił składnik estetyki ugrupowań awangardowych.
czytaj dalej »